"If everyone except you believes in or does something, isn't it just possible you could be wrong?" - Peter Wallace, Like It Is, Philippine Daily Inquirer, 10 January 2013
Tanging 'Pinas na lang ang walang batas na nagpapahintulot mag-divorce ang mag-asawa. Sabi ni G. Wallace, isa pang bansa ay ang Vatican, pero hindi raw 'yun bansa, at mga tao naman doon ay celibate, kaya hindi naman nila kailangan ng batas para sa divorce.
Naisip ko lang, ano ang ibig sabihin ni G. Wallace, na ang pagiging tama ay madadaan sa isang botohan? Na kung pinaniniwalaan ng marami, o ng lahat maliban sa 'yo, ito ang tama, ito ang katotohanan?
Bakit, noong unang panahon, ang lahat ay naniniwalang ang mundo ay "flat", pero mali 'yun, 'di ba?
Milyon-milyon ang bumoto kay Erap. Tama ba?
At ngayon, kayraming nagsasabing maganda ang Twilight Saga. Maling-mali!
So, kung ang tama o katotohanan ay hindi makukuha sa botohan, paano natin malalaman kung ang isang bagay ay tama o mali?
May nagsasabi na isang tragedy ang ginawang pananahimik si Kristo nang tanungin S'ya ni Pilato kung ang ang katotohanan (Jn 18:38). Kung sinagot lang daw sana ni Kristo, eh 'di sana, tapos na ang usapan.
Pero, matagal nang sinagot ni Kristo ang tanong ni Pilato, hindi pa man dumarating ang Huwebes Santo.
"I am the the Way, the Truth, and the Life," 'ika N'ya kay Tomas, sa Kanyang mga disipulo, at sa atin (Jn 14:6).
Ayun naman pala. Meron namang palang batayan. Hindi kailangan ng mga PCOS machines para malaman kung ano ang tama at totoo. Basahin lang natin ang sinabi ni Kristo, sapat na.
At ano ang sinabi N'ya tungkol sa diborsyo?
"Ang pinagsama nga ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao." (Mt. 18:5)
At hindi ko 'yan kinuha out of context. Basahin mo ang buong chapter at malalaman mo na ang Kanyang tinutukoy ay ang pag-aasawa at pag-di-diborsyo.
Sorry, G. Wallace, pero hindi kailangang marami ang maniwala upang ang isang bagay ay maging tama. Sa katunayan, hindi kailangang may maniwala para maging tama ang isang bagay.
Ang tama ay tama, may maniwala o wala.
Sunday, February 24, 2013
Sunday, February 3, 2013
Rejection
"They rose up, drove him out of the town, and led him to the brow of the hill...to hurl him down headlong." - Luke 4:29
Konti lang ang niligawan ko noong bata pa ako, hindi dahil konti lang ang type ko, kun'di dahil sobra ang aking pagka-tyope. Super baba na nga ang aking self-confidence, paasok pa ako sa isang sitwasyong sigurado naman akong ma-ba-basted.
Ang hirap talaga ang ma-reject, 'di lamang sa panliligaw, kun'di sa lahat ng bagay. Masaklap kung hindi tinanggap ng titser mo ang iyong sagot sa kanyang tanong. Mapait kung hinindian ka ng iyong kaibigan na pautangin ka. Masama kung inayawan ka ng kumpanyang iyong i-na-apply-yan.
Kaya, hindi na ako lang nagtatangkang gumawa ng mga bagay-bagay;. ayaw na ayaw kong ma-experience ang ma-reject.
Ito ang paksa ng Gospel reading ngayong Linggo. Si Kristo ay na-reject, 'di lamang ng kung sinong tao, kun'di mismong mga kakilala N'ya, mga kaibigan, at maging mga kamag-anak. Panu naman, humihingi sila ng isa lang mirakulo, hindi pa sila pinagbigyan.
Kasi naman, feeling nila, entitled sila sa isang mirakulo. Palibhasa, nakahalubilo nila ang tatay ni Hesus. Nakalaro nila ang Kanyng mga kamag-anak. Nakakuwentuhan nila ang nanay.
Biglang sumagi sa isip ko ang divorce.
Wala namang akong experience tungkol sa diborsyo, pero, 'di ba, isang form ng rejection din 'yun?
At hindi lang 'yun rejection sa asawa, kun'di rejection na rin sa sumpaan, at, ultimately, rejection sa Diyos.
Napaka-ironic, kasi, ang second reading nitong Linggo ay ang sulat ni San Pablo sa mga taga-Korinto, 'yung sinasabing "love is patient, love is kind" at kung ano-ano pa. Isa ito sa mga paboritong reading sa kasal.
Pero, 'pag napag-uusapan na ang "divorce", nalilimutan na ang reading na ito. Nalilimutan na pinili nila ito. Nalilimutan na nila kung ano ang naging pakiramdam nila habang binabasa ito.
O baka naman hindi nakikinig.
Masakit talaga ang ma-reject. Nguni't, sa mga taong naniniwala, nakakasiguro tayong hindi tayo i-re-reject ng Diyos.
Sana, sa mga taong kasal, 'wag din nating i-reject ang ating asawa.
Konti lang ang niligawan ko noong bata pa ako, hindi dahil konti lang ang type ko, kun'di dahil sobra ang aking pagka-tyope. Super baba na nga ang aking self-confidence, paasok pa ako sa isang sitwasyong sigurado naman akong ma-ba-basted.
Ang hirap talaga ang ma-reject, 'di lamang sa panliligaw, kun'di sa lahat ng bagay. Masaklap kung hindi tinanggap ng titser mo ang iyong sagot sa kanyang tanong. Mapait kung hinindian ka ng iyong kaibigan na pautangin ka. Masama kung inayawan ka ng kumpanyang iyong i-na-apply-yan.
Kaya, hindi na ako lang nagtatangkang gumawa ng mga bagay-bagay;. ayaw na ayaw kong ma-experience ang ma-reject.
Ito ang paksa ng Gospel reading ngayong Linggo. Si Kristo ay na-reject, 'di lamang ng kung sinong tao, kun'di mismong mga kakilala N'ya, mga kaibigan, at maging mga kamag-anak. Panu naman, humihingi sila ng isa lang mirakulo, hindi pa sila pinagbigyan.
Kasi naman, feeling nila, entitled sila sa isang mirakulo. Palibhasa, nakahalubilo nila ang tatay ni Hesus. Nakalaro nila ang Kanyng mga kamag-anak. Nakakuwentuhan nila ang nanay.
Biglang sumagi sa isip ko ang divorce.
Wala namang akong experience tungkol sa diborsyo, pero, 'di ba, isang form ng rejection din 'yun?
At hindi lang 'yun rejection sa asawa, kun'di rejection na rin sa sumpaan, at, ultimately, rejection sa Diyos.
Napaka-ironic, kasi, ang second reading nitong Linggo ay ang sulat ni San Pablo sa mga taga-Korinto, 'yung sinasabing "love is patient, love is kind" at kung ano-ano pa. Isa ito sa mga paboritong reading sa kasal.
Pero, 'pag napag-uusapan na ang "divorce", nalilimutan na ang reading na ito. Nalilimutan na pinili nila ito. Nalilimutan na nila kung ano ang naging pakiramdam nila habang binabasa ito.
O baka naman hindi nakikinig.
Masakit talaga ang ma-reject. Nguni't, sa mga taong naniniwala, nakakasiguro tayong hindi tayo i-re-reject ng Diyos.
Sana, sa mga taong kasal, 'wag din nating i-reject ang ating asawa.
Monday, December 17, 2012
Ang Tatlong Tukso Kay Kristo At Ang RH Bill
Sa sobrang trapik ngayong Disyembre, magandang makinig ng audiobook habang nasa daan. May natututunan ka na, hindi pa nasasasayang ang iyong oras. At kapag nag-e-enjoy ka sa iyong pinakikinggan, mas gusto mong ma-trapik ka pa.
Ang aking pinakikinggan ngayon ay ang Jesus of Nazareth ng dating Cardinal Ratzinger, na ngayo'y Pope Benedict XVI. Malalim ang sinasabi, pero ang dami kong natututunan.
Ang isang pinagnilayan ng Papa sa libro ay ang tatlong tukso ng demonyo kay Kristo, matapos na Siya ay mag-fasting sa ilang. Kinuha ng Papa ang version ni San Mateo, pagka't mas logical daw 'yung pagkakasunod-sunod ng mga tukso, mula sa chicken feed hanggang sa heavy.
Bakit nga ba itinuturing na temptations ang mga 'yun? Kung tutuusin, 'yung ikatlong tukso lamang ang talagang may pinagagawa si Satanas na labag sa Sampung Utos: "Lahat ng mga bagay na iyon ay ibibigay ko sa iyo kung magpatirapa ka at sambahin ako."[Mat 4:9] 'Yung iba naman, parang hindi naman mga mabibigat na kasalanan. Kumbaga, 'yung unang dalawa'y parang venial sins lamang kung gagawin ni Kristo: ang gawing tinapay ang bato, at ang magpakahulog sa templo para saluhin Siya ng mga anghel. Matapos N'yang gawin ang mga ito'y maaaring isawsaw lang Niya ang Kanyang daliri sa holy water, mag-sign of the cross, at OK na. Clean slate na muli.
Kaso, ano nga ba ang kasalan kung sakaling gawing tinapay ang bato? Tutal, gutom na Siya. Tapos, talaga namang sasaluhin Siya ng mga anghel kahit hindi Siya magpakahulog [Ps 91:12] Kaya, ano ba ang masama sa mga ito?
Ang sabi ng Papa, kapag ginawa ni Hesus ang mga ito, lalabas na nagiging independent na Siya sa Diyos, hindi na Niya kailangan ang Diyos.
At 'yun ang talagang kasalanan, kaya naging tukso ang mga pinaggagawa ng demonyo.
Naalala ko naman ang isa pang audiobook na matagal ko nang napakinggan. Ito ay 'yung Good News About Sex and Marriage: Answers to Your Honest Questions about Catholic Teaching, ni Christopher West. Hango ito mula sa "Theology of the Body" ni Blessed John Paul II.
Sabi ni West, ang pagtatalik (sex) ng mag-asawa ay ang consummation ng kanilang pagpapakasal sa simbahan. Parang, kung sa simbahan sila'y nag-isang dibdib, sa pagtatalik sila'y naging isang laman [Gen 2:24], 'di lamang dibdib kun'di pati braso, binti, at lahat ng parte ng katawan. Tanungin mo ang mag-asawang nagmamahalan kung hindi nila naramdaman 'yun.
Ngayon, kung ang kasalan sa simbaha'y kasama ang Diyos, eh, 'di, sa pagtatalik kasama rin Siya.
Whoa! Teka, teka, teka. 'Di ba parang bastos 'yun, na kasama pa ang Diyos sa unang gabi ng honeymoon? Ano S'ya, scorer?
Wet a minit, kapeng mainit. Una sa lahat, hindi malisyoso ang Diyos. Tayo lang ang nag-iisip na marumi ang sex.
Ikalawa, ang pakikipagtalik ay isang pakikipagtulungan sa Kanya na makagawa ng isa pang tao. Tayo ay nagiging co-creators N'ya. Kaya banal ang sex.
At ikatlo, Siya naman ang nag-imbento ng sex. Kung hindi ba, disin sana'y ginawa na lang tayong lahat na puro lalaki, o puro babae, o puro balake. Tapos, kung gusto nating gumawa ng baby, para tayong mga amoeba na maghihiwalay na lang basta, at makakabuo na tayo ng isang tao.
Kaya, dapat lang na bigyan natin ng halaga ang pakikipagtalik dahil galing ito sa Diyos.
Ayon kay West, ang paggamit ng contraceptive ay isang pakikipagtalik na ini-itsa-puwera ang Diyos. Para bang sinasabi sa Kanya na, "Wait lang, diyan Ka muna sa labas, samantalang dito kami sa loob."
Ang paggamit ng contraceptive ay isang aksyon na nagiging independent ang isang tao sa Diyos, at gagawin n'ya ang nais n'yang gawin, na hindi kasama ang Panginoon.
In essence, dun ngayon nagkakapareho ang mga tukso ng demonyo kay Kristo at ang paggamit ng contraceptive. Hindi na natin isinasama ang Diyos sa ating balak gawin.
Eh, hindi naman pwede 'yun.
Nang ipinag-utos N'ya na S'ya'y ating mamahalin ng buong puso, isip at kaluluwa [Deut 6:5], ang ibig sabihin ay one hundred percent compliance. Hindi pwedeng 50%, o 80%, o 99.99%. Kaya nga "buo".
At ang utos na ito ay hindi lamang para sa Papa, o mga pari't madre, o mga relihiyoso.
Ito'y para rin sa mga Katoliko, Hudyo, Protestante, Born Again, at marahil, sa mga Muslim. Basta't ang isang tao ay naniniwala sa Old Testament, o sa iisang Diyos at wala nang iba pang diyos, dapat lang sundin natin ang utos na ito.
Dahil, kung hindi, tayo ay nagkasala na, laban sa Unang Utos...
...pumasa man ang RH Bill o hindi.
Ang aking pinakikinggan ngayon ay ang Jesus of Nazareth ng dating Cardinal Ratzinger, na ngayo'y Pope Benedict XVI. Malalim ang sinasabi, pero ang dami kong natututunan.
Ang isang pinagnilayan ng Papa sa libro ay ang tatlong tukso ng demonyo kay Kristo, matapos na Siya ay mag-fasting sa ilang. Kinuha ng Papa ang version ni San Mateo, pagka't mas logical daw 'yung pagkakasunod-sunod ng mga tukso, mula sa chicken feed hanggang sa heavy.
Bakit nga ba itinuturing na temptations ang mga 'yun? Kung tutuusin, 'yung ikatlong tukso lamang ang talagang may pinagagawa si Satanas na labag sa Sampung Utos: "Lahat ng mga bagay na iyon ay ibibigay ko sa iyo kung magpatirapa ka at sambahin ako."[Mat 4:9] 'Yung iba naman, parang hindi naman mga mabibigat na kasalanan. Kumbaga, 'yung unang dalawa'y parang venial sins lamang kung gagawin ni Kristo: ang gawing tinapay ang bato, at ang magpakahulog sa templo para saluhin Siya ng mga anghel. Matapos N'yang gawin ang mga ito'y maaaring isawsaw lang Niya ang Kanyang daliri sa holy water, mag-sign of the cross, at OK na. Clean slate na muli.
Kaso, ano nga ba ang kasalan kung sakaling gawing tinapay ang bato? Tutal, gutom na Siya. Tapos, talaga namang sasaluhin Siya ng mga anghel kahit hindi Siya magpakahulog [Ps 91:12] Kaya, ano ba ang masama sa mga ito?
Ang sabi ng Papa, kapag ginawa ni Hesus ang mga ito, lalabas na nagiging independent na Siya sa Diyos, hindi na Niya kailangan ang Diyos.
At 'yun ang talagang kasalanan, kaya naging tukso ang mga pinaggagawa ng demonyo.
Naalala ko naman ang isa pang audiobook na matagal ko nang napakinggan. Ito ay 'yung Good News About Sex and Marriage: Answers to Your Honest Questions about Catholic Teaching, ni Christopher West. Hango ito mula sa "Theology of the Body" ni Blessed John Paul II.
Sabi ni West, ang pagtatalik (sex) ng mag-asawa ay ang consummation ng kanilang pagpapakasal sa simbahan. Parang, kung sa simbahan sila'y nag-isang dibdib, sa pagtatalik sila'y naging isang laman [Gen 2:24], 'di lamang dibdib kun'di pati braso, binti, at lahat ng parte ng katawan. Tanungin mo ang mag-asawang nagmamahalan kung hindi nila naramdaman 'yun.
Ngayon, kung ang kasalan sa simbaha'y kasama ang Diyos, eh, 'di, sa pagtatalik kasama rin Siya.
Whoa! Teka, teka, teka. 'Di ba parang bastos 'yun, na kasama pa ang Diyos sa unang gabi ng honeymoon? Ano S'ya, scorer?
Wet a minit, kapeng mainit. Una sa lahat, hindi malisyoso ang Diyos. Tayo lang ang nag-iisip na marumi ang sex.
Ikalawa, ang pakikipagtalik ay isang pakikipagtulungan sa Kanya na makagawa ng isa pang tao. Tayo ay nagiging co-creators N'ya. Kaya banal ang sex.
At ikatlo, Siya naman ang nag-imbento ng sex. Kung hindi ba, disin sana'y ginawa na lang tayong lahat na puro lalaki, o puro babae, o puro balake. Tapos, kung gusto nating gumawa ng baby, para tayong mga amoeba na maghihiwalay na lang basta, at makakabuo na tayo ng isang tao.
Kaya, dapat lang na bigyan natin ng halaga ang pakikipagtalik dahil galing ito sa Diyos.
Ayon kay West, ang paggamit ng contraceptive ay isang pakikipagtalik na ini-itsa-puwera ang Diyos. Para bang sinasabi sa Kanya na, "Wait lang, diyan Ka muna sa labas, samantalang dito kami sa loob."
Ang paggamit ng contraceptive ay isang aksyon na nagiging independent ang isang tao sa Diyos, at gagawin n'ya ang nais n'yang gawin, na hindi kasama ang Panginoon.
In essence, dun ngayon nagkakapareho ang mga tukso ng demonyo kay Kristo at ang paggamit ng contraceptive. Hindi na natin isinasama ang Diyos sa ating balak gawin.
Eh, hindi naman pwede 'yun.
Nang ipinag-utos N'ya na S'ya'y ating mamahalin ng buong puso, isip at kaluluwa [Deut 6:5], ang ibig sabihin ay one hundred percent compliance. Hindi pwedeng 50%, o 80%, o 99.99%. Kaya nga "buo".
At ang utos na ito ay hindi lamang para sa Papa, o mga pari't madre, o mga relihiyoso.
Ito'y para rin sa mga Katoliko, Hudyo, Protestante, Born Again, at marahil, sa mga Muslim. Basta't ang isang tao ay naniniwala sa Old Testament, o sa iisang Diyos at wala nang iba pang diyos, dapat lang sundin natin ang utos na ito.
Dahil, kung hindi, tayo ay nagkasala na, laban sa Unang Utos...
...pumasa man ang RH Bill o hindi.
Subscribe to:
Posts (Atom)